FC

Als geboren en getogen Utrechter ben ik trots op mijn stad. Een stad die niet pretendeert een metropool te zijn, en tegelijkertijd lekker kan zeiken over wat het wil zijn. Door karakter.
Zelfs Amsterdam kan niet tippen aan deze prachtige stad. Onze hoofdstad is namelijk wel pretentieus, en is zelfs slachtoffer geworden van de moderne commercie. De ziel is uit Amsterdam. Dit werd nog eens pijnlijk duidelijk gemaakt door Max Westerman vorige week. Amsterdam is veramerikaniseerd, mocht dat een bestaand woord zijn.
Terug naar Utrecht nu, de plaats waar studenten worden vervloekt als backpackers in Australie. En juist dat is nu zo typerend voor Utrecht. Altijd wel iets te zeiken hebben, en tegelijkertijd weten dat het gewenste ideaal nooit gehaald zal worden.
Misschien wel het beste voorbeeld is FC Utrecht, de betaald voetbalvereniging van het volk. Op en zonnige zondagmiddag is het op het Herculesplein een groot volksfeest alvorens de wedstrijd begint. Je haalt er nog gewoon een bal gehakt uit jus, en de cola wordt nog uit een statiegeldfles geschonken. En dan mag je nog eens afrekenen met je eigen geld ook. Iets waar ze bij mijn, pretentieuze, club geen boodschap aanhebben. Een koffie met een Snickers: 10 Arena's. Monopolygeld van onschatbare waarde.
Daarnaast sta je bij de ArenA voor een sfeerloze, gigantische bak, waar de mannen met rode broeken en van Bommel brogues ontelbaar zijn, terwijl in Galgenwaard je bij je vloekende buurman van de armen af kan lezen hoe productief hij is geweest in zijn voortplantingsgedrag. Mooi.
En dan is er nog Willem. De kromme is een uniek figuur. Het is geen succescoach zoals Marco hopelijk ooit zal worden, maar hij past zo ontzettend in het plaatje van Utrecht. Geen pretenties, geen air van arrogantie te bespeuren en bovenal: veel karakter. De keren dat ik de man ben tegengekomen kwam hij vriendelijk, maar niet warm over. Het was bijna vaderlijk. (Hier wordt dat nog een duidelijk gemaakt na FC Groningen - FC Utrecht.)
En daarom hoop ik dat FC Utrecht dit jaar gewoon lekker nummer 9 van de competitie wordt, en Ajax eerste. Dan gaat iedereen weer vrolijk naar huis, even lekker kankeren op de eigen club en vervolgens naar bed met karakter respectievelijk dromen.